Source de la Dhuit

Karakter van Source de la Dhuit

De Source de la Dhuit, ook Fontaine de la Dhuit genoemd, ligt bij Bettaincourt-sur-Rognon in de gemeente Roches-Bettaincourt. De résurgence draineert het plateau de Heu. Bij hoogwater kan vanuit de ingang een tijdelijke beek ontstaan die verderop in de Rognon uitmondt.

Een opvallend kenmerk is het heldere water. Ook bij hogere waterstanden kan het water helder blijven en de lichte kalksteen zorgt voor goed zicht. De ingang zelf is relatief nauw. Verderop wisselen lage horizontale passages, diaclases, laminoirs en grotere delen elkaar af.

Verloop van de grot

De historische topo uit 1992 verdeelt het systeem in drie siphons van ongeveer 35 m, 65 m en 155 m en vermeldt een totale ontwikkeling van 405 m. Latere exploraties brachten een parallel actief netwerk aan het licht. De moderne topografie komt daardoor op 580 m ontwikkeling en een hoogteverschil van +10 m / −18 m.

In de modernere beschrijving wordt de eerste onderwatersectie op ongeveer 80 m beschreven. Bij lage waterstand volgen daarna circa 100 m semi-ondergelopen en 60 m droge passage. Verderop liggen lage passages rond −16 en −18 m. Rond 300 m vanaf de ingang bevindt zich de aftakking naar het nieuwere netwerk; de hoofdroute loopt verder richting een grote diaclase en eindigt bij een trémie.

🕰️ Exploratie

De eerste waarneming van een bevaarbare onderwatergang dateert uit 1967. Vanaf 1971 vonden de eerste grotduikexploraties plaats, onder andere door Bertrand Léger, Jean-Louis Camus, Jacques de Schryver en Yann Guivarch. Jean-Marc Lebel maakte in 1992 de bekende topo van het toenmalige systeem.

Na verschillende instortingen bij de ingang werd deze meerdere keren vrijgemaakt en beschermd. Vanaf 2011 werd een actief parallel netwerk onderzocht. Begin 2017 maakten Jean-Luc Carron, Julien Tournois en Olivier Tkadzuk een nieuwe volledige topografie.